4854
Techniki szybkiego uczenia się i zapamiętywania
Mało kto wie, że nazwa określająca techniki pamięciowe – mnemotechniki – wywodzi się od imienia greckiej bogini pamięci Mnemosyne. Mówi się, że bogini ta znała zarówno przeszłość, teraźniejszość, jak i przyszłość.
Dzisiaj mnemotechniki są znane i docenianie przede wszystkim za ich efektywność. Osoba, znająca i stosująca konkretne metody, zapamiętuje 7-krotnie więcej informacji niż gdyby tych technik nie znała.
Mnemotechniki są efektywne, gdyż dopasowują się do pracy naszego mózgu i ludzkiej pamięci. Gdy „wkuwamy na pamięć”, chcemy tylko biernie zapamiętać. Nauka trwa dłużej i jest bardziej wyczerpująca. Dzieje się tak, bo nie wykorzystujemy praw funkcjonowania mózgu. W mnemotechnikach wiedza nowa wiąże się z tą już posiadaną, a wszystko scalają skojarzenia i wyobraźnia. Dobra pamięć opiera się na wyraźnych obrazach, toczącej się akcji, emocjach i skojarzeniach. Takie zasady przewijają się w konkretnych technikach. Poniżej tylko niektóre z nich.
Mapy Myśli
Metoda ta polega na robieniu notatek, ale nie typowych, zapisywanych „ciągiem” lecz nielinearnych. Mapy Myśli są indywidualne, tak bardzo należące do jego autora, że trudno jest uczyć się z notatek kolegów. W metodzie tej skupiamy się przede wszystkim na głównych wątkach, a na jednej stronie mam „wyrysowany” cały temat. Tworząc Mapę Myśli, powinniśmy przestrzegać kilku zasad:
- najlepiej jest, gdy pracujemy na białych arkuszach papieru A4. Konieczne są pisaki lub kredki.
- na środku kartki wpisujemy słowo określające temat główny. Słowo to powinno być wyeksponowane.
- Od tego tematu kreślimy linie, „wypustki”, czyli linie w różnych kierunkach. Nie mogą one przylegać do siebie, bo nad nimi będziemy wpisywać informacje.
- nie chodzi o to, żeby mapa myśli była przepełniona informacjami. Dbajmy o przejrzystość i czytelność, łatwiej wtedy będzie nam ogarnąć temat.
- „wypustki” wychodzące ze środka strony, od tematu głównego, powinny być wyraźne, pogrubiamy je. Kolejne linie, wychodzące z tych pogrubionych, mają już być cienkie. Nad nimi będziemy wpisywali podtematy.
- nad liniami nie wpisujemy zbyt dużo treści. Mapa myśli nie ma być gęsto zapisana. Treści muszą być szybko odczytywane, wystarczą więc kluczowe słowa, hasła, a nawet obrazki symbolizujące daną myśl.
- żeby ustrzec się bałaganu i zmieścić na stronie wszystko to, co powinno się na niej znaleźć, linie („wypustki”) powinny być tak długie jak wpisywane nad nimi słowa. Poza tym powinniśmy mieć miejsce na ewentualne dopisywanie informacji.
- w mapach myśli ważne jest eksponowanie najważniejszych informacji za pomocą kolorów czy zapisywanie literami drukowanymi.
Świetlice szkolne, a rzeczywistość
▪ ▪ ▪
3720
24.11.2014
Chyba nie będzie końca dyskusji nad świetlicami szkolnymi. Teraz, gdy do klas pierwszych chodzi tak dużo uczniów, problem wydaje się narastać. Dlaczego? Głównie z przyczyn lokalowych, ograniczeń...
Spacer z dzieckiem - jak przygotować się do niego w chłodne dni?
▪ ▪ ▪
2708
23.10.2016
Zima to ciężki okres dla mamy i dziecka. Zimno, szaro, nieprzyjemnie. Najlepiej siedzieć w domu i nie wystawiać nosa zza koca…. Takie właśnie myśli przychodzą Ci do głowy, gdy patrzysz w kalendarz...
Sportowa rodzina to najlepsza drużyna!
▪ ▪ ▪
3057
14.03.2017
Jedynie 20% rodzin ćwiczy wspólnie raz w tygodniu lub częściej, a 81% dzieci i młodzieży chciałoby, aby ich rodzice uprawiali sport. Odpowiadając na te potrzeby, w ramach programu Kluby Sportowe...
Uczymy dziecko spania we własnym łóżku
▪ ▪ ▪
3063
15.04.2015
Przychodzi taki moment w życiu rodziców, że mówią: „dość”, chcąc spać w nocy bez malucha u boku. Na początku bliskość maleńkiego ciałka jest nawet przyjemna i wygodna, zwłaszcza gdy...
Sport w ciąży – niebezpieczny czy możliwy?
▪ ▪ ▪
3251
05.11.2014
Ta kobieta, która była w ciąży pewnie nie raz słyszała nawoływania typu „odpocznij”, „nie dźwigaj”, „wrócisz do sportu po porodzie”. Tak jakby sama ciąża była chorobą podczas której...
Dieta w szkołach – czy dziecko jest skazane na cukrzycę i otyłość?
▪ ▪ ▪
3459
20.02.2015
Wiele rodziców idzie na łatwiznę, dając gotówkę dziecku, zamiast przygotować pełnowartościowy posiłek na drugie śniadanie. A co robią uczniowie, chodząc do szkolnego bufetu? Wbrew nadziejom...