3131
Jestem „Znajomym” i jestem Rodzicem!
Facebook to źródło wielu informacji, nic więc dziwnego w tym, że rodzice chętnie z nich korzystają. W dobie social media, każdy posiada przynajmniej jedno konto na portali społecznściowym, gdzie dzieli się swoimi myślami, zdjęciami i opiniami. Niebezpieczeństwa Internetu, również są dodatkowym argumentem dla którego każdy rodzic chciałby być „znajomym dziecka”. Dlaczego jednak nie każdemu się udaje?
Dzieci zdają sobie sprawę z celu w jakim założyliście konto na Facebooku. Jeżeli mieliście je jako pierwsi, zaproszenie dziecka do znajomych nie jest przez nie odbierane jako atak na prywatność, ale jako coś naturalnego. Jeżeli jednak nagle założyliście konto, nie liczcie na ich naiwność.
Powodem do nieprzyjęcia zaproszenia jest nie tylko sama kontrola rodzicielska. Choć ta ma duże znaczenie. Dziecko nie chce, aby rodzice widzieli zdjęcia z imprez, niewybredne komentarze lub dyskusje. Czasem nawet z pozoru niewinny status dla rodzica może mieć kompletnie inne znaczenie niż dla dziecka. Z czego wynikają długie rozmowy, na które na pewno dziecko ochoty nie ma. Mając rodziców w znajomych dziecko musi uważać na każdy krok na swojej tablicy, co jest meczące. Oczywiście dzięki odpowiednim funkcjom może zablokować dostęp do informacji, jednak rodzic szybko się zorientuje, że ich dziecko nagle zbyt mało publikuje.
Innym powodem jest Wasza aktywność na facebooku. Po pierwsze tak samo jak dziecko powinniście tworzyć konto prywatne, a nie publiczne. Tak aby nikt nieznajomy nie miał do niego dostępu. Dzieci są okrutne, chętnie wyszukują „pociski” przeciw sobie. Pamiętajcie też, że dla większości z nich poruszanie się po wirtualnym świecie jest jak oddychanie. To co wy wrzucacie na swoją tablice może być obiektem kpin i żartów uderzających w wasze dziecko. Zdjęcia typu „taki byłeś słodki” z oznaczeniem dziecka, Wasze zdjęcia z imprez, udostępnianie na tablicy dziecka różnych materiałów itp. są niedopuszczalne. Niestety aktywności, które uważacie za odpowiednie, również mogą być dla dziecka nieprzyjemne, bo po prostu je krępować.
Pomoc dziecku w niepowodzeniach szkolnych
▪ ▪ ▪
3771
08.10.2014
Gdy uczeń doświadcza niepowodzeń szkolnych, najlepiej jest działać od razu. Trudności trzeba rozwiązywać, a braki uzupełniać. Jest to bardzo ważne, gdyż niepowodzenia mogą się pogłębiać....
Co dziecko mówi nam, gdy płacze?
▪ ▪ ▪
3644
17.04.2015
Głód? Ból? Stach? Zmęczenie? Mokra pieluszka? Płacz niemowlęcia za każdym razem może sygnalizować coś innego. Zanim maluch nauczy się mówić, łzy będą jedynym sposobem komunikacji, z pomocą...
Czas na żłobek
▪ ▪ ▪
3345
25.06.2015
Zostawienie dziecka w obcych rekach może być bardzo trudne. Próbujemy odczarować mity dotyczące pobytu w żłobku.
Nastoletnie galerianki
▪ ▪ ▪
6115
07.04.2015
Określenie „galerianki”, jak bardzo nie byłoby to ciekawe pojęcie, oznacza „nieletnie prostytutki”. Ich miejscem działania nie są ulice, a galerie i centra handlowe, stąd więc wywodzi się...
Wspólny pokój chłopca i dziewczynki. Jak połączyć sprzeczne interesy maluchów?
▪ ▪ ▪
2967
01.02.2017
Pokój dziecięcy i młodzieżowy to oaza każdej dorastającej pociechy. Często zdarza się jednak tak, że metraż mieszkania nie pozwala na to, aby dzieci posiadały oddzielne pokoje. Urządzenie wspólnego...
Ważność opinii wydanej przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną
▪ ▪ ▪
13435
24.01.2019
Opinie są wydawane przez poradnie w określonych sprawach i ich aktualność jest więc uzależniona od celu i zakresu danej sprawy – inny będzie mieć opinia w sprawie odroczenia obowiązku szkolnego...