3210
Przetrzymać nastoletni bunt
Oj, bywa ciężko. Nastolatek może być miły i spokojny, by za chwilę zamienić się w chmurę gradową. Dojrzewanie jest czasem trudnym, nie tylko dla samego dziecka, ale też dla jego rodziców. Wszyscy wokół mówią, że to trzeba przetrzymać. Ale jak przetrzymać, żeby nie zwariować?
Powtórka z buntu dwulatka
Zdążyliśmy już zapomnieć jak nasz uroczy bobas zaczął stawiać na swoim w wieku dwóch lat. Nie było łatwo. Teraz raczej też nie będzie. Wtedy jednak mieliśmy przed sobą malca, który dopiero kształtował swój charakter, teraz nasze dziecko często nas przerasta. Bunt nastolatka przebiega nieraz bardziej drażliwie. Hormony szaleją, wszystko denerwuje, drobnostka wywołuje czarną rozpacz. Nastolatek sam ze sobą nie może wytrzymać, ujarzmić gwałtowne emocje, a co dopiero zachowywać się odpowiednio, spełniać wszystkie wymagania i konstruktywnie współdziałać. Trochę tego za dużo.
Rodzice często odpuszczają, ale ile można znosić trzaskanie drzwiami, nieproporcjonalną do wydarzeń złość czy ciągłe lawirowanie między euforią a płaczem?
Czy to na złość rodzicom?
Dojrzewające dzieci są często posądzane o premedytację, jakby nie miały nic innego do robienia jak tylko denerwowanie nas. Warto jest wtedy przypomnieć sobie swoje własne dojrzewanie – jak trudno było wytrzymać z własnymi emocjami, a otoczenie zwracało wciąż uwagę, komentowało, egzekwowało.
Nastolatek chce pokazać, ile ma już lat, ale jednocześnie zdaje sobie sprawę z zależności od dorosłych. Buntuje się więc, testuje i bada granice. Dojrzewanie jest okresem poszukiwania własnej tożsamości, szukania odpowiedzi na pytanie „Kim jestem?” Bunt jest formą walki o swoją niezależność.
Cukrzyca u dzieci – jak sobie z nią poradzić?
▪ ▪ ▪
2479
12.05.2018
Twoje dziecko jest wiecznie zmęczone, senne i w ostatnim czasie schudło? Oprócz tego często odwiedza toaletę i męczy je pragnienie? Musisz bacznie je obserwować i udać się z nim do lekarza. Bardzo...
Niewidzialny przyjaciel - gdy dziecko przyjaźni się z kimś, kto nie istnieje
▪ ▪ ▪
4245
07.07.2014
Wyobraźnia dzieci trzy-, czteroletnich jest już naprawdę bogata. To wtedy najczęściej w małych główkach pojawia się ktoś, kogo my, dorośli, nigdy nie zobaczymy. Niewidzialny przyjaciel. Dla...
Ważność opinii wydanej przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną
▪ ▪ ▪
13467
24.01.2019
Opinie są wydawane przez poradnie w określonych sprawach i ich aktualność jest więc uzależniona od celu i zakresu danej sprawy – inny będzie mieć opinia w sprawie odroczenia obowiązku szkolnego...
Jak uspokoić niemowlę?
▪ ▪ ▪
2818
02.06.2015
Płacz to podstawowe narzędzie komunikacji niemowlęcia ze światem. To właśnie w ten sposób maluch wyraża swoje niezadowolenie, zmęczenie czy rozdrażnienie. Płacząc, informuje o pustym brzuszku,...
Zachęcamy dziecko do czytania
▪ ▪ ▪
2757
29.09.2014
Polacy czytają niewiele. Według różnych statystyk tylko 10% z nas regularnie czyta książki. Tymczasem gdy dziecko rozpoczyna naukę w szkole podstawowej, my oczekujemy, że będzie pasjonatem książek…...
Uczymy dziecko spania we własnym łóżku
▪ ▪ ▪
2885
15.04.2015
Przychodzi taki moment w życiu rodziców, że mówią: „dość”, chcąc spać w nocy bez malucha u boku. Na początku bliskość maleńkiego ciałka jest nawet przyjemna i wygodna, zwłaszcza gdy...