2790
Ojcostwo na pół etatu
Dziecko wymaga stałej obecności obojga rodziców, budowania więzi i opieki. Często lekceważona jest rola ojca, co nie powinno mieć miejsca. Jest on potrzebny, by dzielić z maluchem jego codzienność.
Bycie ojcem wymaga czasu, którego nie da się dziecku niczym zastąpić. Kiedy tata jest nieobecny w życiu swojego syna lub córki, nie tworzy się miedzy nimi uczuciowy przyjacielski związek, co będzie negatywnie oddziaływać na cały jego rozwój emocjonalny. Niewystarczająca ilość poświęconego czasu na zabawy czy rozmowy z maluchem może powodować nieśmiałość, kompleksy, lęki, znerwicowanie, szkolne kłopoty oraz trudności w relacjach z rówieśnikami. Często brak ojca, stara się wynagrodzić matka. W tym celu poświęca dziecku nadmiar uwagi, spędza z nim mnóstwo czasu i rozpieszcza. Stara się być obojgiem rodziców jednocześnie, co nie zawsze się udaje. Dziecko potrzebuje bowiem męskiego wzorca i mama nie jest w stanie całkowicie mu go zastąpić.
Intensywność pracy zawodowej i konieczność utrzymania rodziny sprawia jednak, że ofiarowanie maluchowi trochę czasu każdego dnia bywa trudne. Wielu ojców często też nie zdaje sobie sprawy z tego, że ich pociechy bardzo ich potrzebują. Ich zdaniem, skoro są pod opieką żon, oni muszą się skupić na zarabianiu pieniędzy. Trudno jest wynagrodzić dzieciom brak taty w ciągu całego tygodnia, w jeden weekend czy podczas kilkudniowych wakacji, ponieważ najmłodsi potrzebują jego codziennego towarzystwa w swoim życiu.
Dobry ojciec powinien więc być przede wszystkim obecny i aktywny. Nie można zbudować prawdziwej, głębokiej więzi na odległość lub okazyjnie. Tworzenie relacji odbywa się stopniowo, z dnia na dzień. Każdy tata chce być dla swojej pociechy autorytetem. Aby tak się stało, musi więc mówić prawdę, być uczciwy, konsekwentny i sprawiedliwy. Dzieci z natury są dobre – to dorośli burzą ich wizję poprzez kłamstwo, naginanie reguł czy niedotrzymywanie słowa. Gdy się popełni błąd, trzeba umieć się do niego przyznać i przeprosić. Należy również szanować niezależność dziecka, czuwać nad jego rozwojem intelektualnym oraz duchowym. To wszystko buduje pozycję ojca w oczach malucha. Musi on czuć obecność taty i być pewnym, że w razie problemu może na niego liczyć.
W ojcostwie nie chodzi więc na pełnieniu roli bohatera, który od czasu do czasu wkracza odważnie do akcji w sytuacji zagrożenia rodziny czy dziecka. Bycie tatą polega na dzieleniu ze swoją pociechą codzienności już od pierwszych chwil jego życia. Największy dar, jaki można mu ofiarować, to poświęcony czas i uwaga każdego dnia.
Redakcja portalu AchTeDzieciaki.pl
Aleksandra Lisiecka
Książki Neli Małej Reporterki
▪ ▪ ▪
4452
17.11.2015
Nela ma zaledwie 10 lat, a już dzięki opisom swoich podróży do najdalszych zakątków świata, zyskała grono wiernych czytelników i miano najmłodszej Reporterki na Świecie. Jej najnowsze książki...
Czy kolejność narodzin wpływa na zachowanie dziecka?
▪ ▪ ▪
2611
23.08.2016
Istnieje kilka stereotypów związanych z kolejnością narodzin dziecka. Mówi się, że to, kiedy przyszło na świat, ma istotny wpływ na jego charakter i rozwój. Czy jest to prawda?
Cykl EDUKACJA: Gimnazjum – vademecum rodzica
▪ ▪ ▪
2733
29.09.2015
Ukończenie gimnazjum wiąże się z przystąpieniem do egzaminu gimnazjalnego, bez względu na uzyskany wynik. Drugim warunkiem przyjęcia do szkoły średniej jest uzyskanie świadectwa. Niektórzy uczniowie...
„Elementarz smaków” pomaga w rozszerzaniu diety dzieci
▪ ▪ ▪
2847
19.07.2016
Żywienie dzieci to temat niezwykle ważny. W odpowiedzi na potrzeby rodziców, którzy poszukują pełnej i rzetelnej wiedzy z zakresu rozszerzania diety maluchów, powstał projekt „Nauka Smaków”....
Jak uniknąć nietrafionych prezentów?
▪ ▪ ▪
4285
21.11.2017
Często zastanawiamy się, co komu dać w prezencie urodzinowym, imieninowym, co kupić na mikołajki, na gwiazdkę lub inne okazje. Pragniemy, aby prezent sprawił radość obdarowywanej osobie, jednocześnie...
Kilka powszechnych mitów na temat depresji pediatrycznej
▪ ▪ ▪
2915
28.11.2021
Dzieci, również te starsze, mogą doświadczać depresji. Termin kliniczny nazywa ten stan depresją pediatryczną i doświadcza jej około 3% dzieci w wieku 3-17 lat. [1]