4582
Niewidzialny przyjaciel - gdy dziecko przyjaźni się z kimś, kto nie istnieje
Wyobraźnia dzieci trzy-, czteroletnich jest już naprawdę bogata. To wtedy najczęściej w małych główkach pojawia się ktoś, kogo my, dorośli, nigdy nie zobaczymy. Niewidzialny przyjaciel. Dla jednych rodziców powód do niepokoju, dla innych – wesołe zjawisko. Tymczasem dla naszych dzieci to prawdziwy przyjaciel, który przyjmuje całkiem realną postać.
Zacznijmy od tego, że z psychologicznego punktu widzenia niewidzialna przyjaźń jest naturalnym, a więc normalnym etapem życia malucha. Mamy więc już o jeden powód mniej do niepokoju. Oczywiście, wszystko musi mieścić się w ogólnych granicach normy. Nie jest dobre, gdy dziecko ogranicza swoje prawdziwe, realne kontakty z innymi na rzecz tych niewidzialnych. Niewidzialna przyjaźń powinna być jedynie dodatkiem, uzupełnieniem, często kompensacją tego, czego braknie w rzeczywistym świecie. Kim w ogóle jest niewidzialny przyjaciel? To zależy od dziecka, od jego indywidualnych preferencji. Dla jednego malucha będzie nim człowiek, dla innego zwierzę czy krasnoludek.
Zwykle jednak przyjęta postać już się nie zmienia, jest stała przez cały okres nierzeczywistej przyjaźni. Czasami przyjaźń „przybiera na sile”, a dziecko tworzy całą rodzinę czy grupę postaci.
A jak często niewidzialny przyjaciel pojawia się w życiu dziecka? To również jest sprawą indywidualną. Niektóre maluchy potrzebują i dążą do „kontaktów” nawet kilka razy dziennie, inne tylko kilka razy w ciągu wielu lat. Najczęściej wtedy, gdy dziecko potrzebuje przyjaciela w różnych sytuacjach. Stąd niewidzialny przyjaciel może pełnić różne role. Opiekun dodaje pewności siebie, wspiera w zwłaszcza nowych sytuacjach. Obrońca pomaga, gdy dziecko napotyka na przykre zdarzenia (np. sprzeczka z kolegą), dzięki czemu maluch nie czuje się osamotniony i całkowicie bezradny.
Czy tradycje i obrzędy świąteczne są nadal podtrzymywane w polskich domach?
▪ ▪ ▪
3815
18.12.2017
Wolne miejsce przy stole? Pierwsza gwiazdka, opłatek i kolędy? W większości polskich domów podtrzymuje się wiele tradycji i obrzędów, które były bliskie naszym babkom i prababkom.
Gdy słowo „nie” staje się ulubionym – o zbuntowanych dwulatkach
▪ ▪ ▪
3470
07.07.2014
Chyba każdy rodzic małego dziecka tego doświadcza. Mały, uroczy bobasek, tak całkowicie od nas zależny, mniej więcej w okolicach drugiego roku życia zaczyna się nagle sprzeciwiać. Słowo „nie”...
Legendy polskie - za co powinniśmy je kochać?
▪ ▪ ▪
4072
19.06.2015
Dzieci uwielbiają, gdy rodzice czytają im przed snem. Czasem sięgamy po baśnie, innym razem są to wierszyki. Dlaczego tak rzadko wybieramy legendy? Te, często niedoceniane historię rozbudzają wyobraźnię,...
Kiedy wybrać się z dzieckiem do logopedy?
▪ ▪ ▪
3073
10.11.2016
Zwykle cała rodzina z niecierpliwością wyczekuje pierwszych słów dziecka. Kiedy pada w końcu wymarzone „mama” i „tata”, rodzice nie posiadają się z radości. Wkrótce potem następuje nauka...
Techniki szybkiego uczenia się i zapamiętywania
▪ ▪ ▪
4818
10.10.2014
Mało kto wie, że nazwa określająca techniki pamięciowe – mnemotechniki – wywodzi się od imienia greckiej bogini pamięci Mnemosyne. Mówi się, że bogini ta znała zarówno przeszłość, teraźniejszość,...
Ciąża zimą – na co powinna uważać przyszła mama?
▪ ▪ ▪
4172
22.01.2016
Bez względu na termin porodu i porę roku, na którą przypada okres ciąży – zawsze warto być w dobrej formie, dbając o bezpieczeństwo i komfort psychiczny. Ciąża i poród zimą sprawiają, że...