4655

Gdy dziecko pyskuje?

Co robić, gdy dziecko pyskuje i nie przejmuje się napomnieniami innych? To pytanie zadaje sobie wielu rodziców, którzy nie wiedzą jak sobie poradzić z dojrzewaniem dziecka. Problemy wychowawcze z nastolatkami mają praktycznie wszyscy rodzice. Często taki "młody gniewny" pyskuje tylko po to, aby zobaczyć, jak daleko może się posunąć lub jak bardzo może zdenerwować rodzica czy nauczyciela. Czy można tak wychować dziecko, aby pyskowanie się nie zdarzało?

Sposób na pyskujące dziecko

Niezależnie od tego, jak bardzo twoje dziecko cię zdenerwuje - nie krzycz, nawet gdy dziecko krzyczy. Krzyki tylko potwierdzą, że straciłaś kontrolę nad sytuacją i emocjami. Opanowanym głosem powiedz, czego od dziecka oczekujesz i zapytaj, dlaczego reaguje w taki sposób.

Czasem trzeba przypomnieć dziecku, jak powinno się zachowywać. Zapytaj czy ma na myśli coś, o co można zapytać kulturalnie. Możesz to zrobić na przykład w taki sposób:

Nie chce mi się wynosić śmieci teraz.

Rozumiem, że chcesz to zrobić po obiedzie? OK. W porządku, możesz zrobić to później. Ale następnym razem po prostu poproś.

Dziecko pyskuje także wtedy, kiedy czuje w sobie zbyt dużo emocji. Twoim zadaniem jako rodzica jest pomóc mu je zrozumieć. Zawsze pytaj "dlaczego?", kiedy słyszysz od dziecka, że "nauczycielka lub kolega są głupi". Rozmowa o negatywnych uczuciach może pomóc dziecku w zmaganiach z dorastaniem.

Zasady wychowania dziecka

Podstawą jest iż zasady muszą być jasne i zawsze egzekwowane. Dyscyplina jest najważniejsza. Jakie dziecko wyniesie wartości z domu, takie będzie respektować i wykorzystywać w dorosłym życiu. Problemy wychowawcze z nastolatkami często biorą się z niezrozumienia zasad lub, częściej, przekonania, że skoro zasady nie zawsze są egzekwowane, można je bezkarnie łamać. Wychowanie dziecka jest szczególnie trudne, kiedy rodzic słyszy "Nienawidzę cię", "Nie zatrzymasz mnie, nie chcę tu być", czy "Wyprowadzam się". Takich słów ciężko jest nie brać do siebie, ale odrobina dystansu z pewnością okaże się zbawienna. Wystarczy bowiem dać ponieść się emocjom, by sytuacja stała się jeszcze bardziej napięta. Warto wstrzymać się również z karami za złe zachowanie. Nie od dziś wiadomo, że najlepszą motywacją do modyfikacji zachowań są nagrody, a nie kary. Nastolatek może odebrać szlaban lub zakaz korzystania z komputera jako czystą złośliwość - z pewnością nie znajdzie tu żadnej nauki na przyszłość. Znacznie lepsze rezultaty przynosi szczera rozmowa z dzieckiem na temat jego zachowania i nagradzanie pozytywów.

źródło: internet

Radzę sobie z problemami żyletką…

▪ ▪ ▪

4116

24.05.2015

Coraz więcej nastolatków się okalecza. Żyletki, cyrkle, noże, wszelkie ostre przedmioty zamiast sprawiać im ból dają ulgę. Krzywdzenie siebie, obserwowanie całego procesu i płynącej krwi jest...

Nie taki dentysta straszny jak go malują

▪ ▪ ▪

3231

17.08.2015

Strach przed wizytą u stomatologa jest bardzo powszechny. Wielu dorosłych boi się lub unika nieprzyjemnych wizyt, które są niezbędne. Nic więc dziwnego, że pierwsza wizyta z dzieckiem u stomatologa...

Depresja u dzieci i nastolatków

▪ ▪ ▪

3284

11.07.2015

Depresja nie kojarz nam się z zagrożeniem obejmującym dzieci i młodzież. Jednak pomimo często widoku uśmiechniętych buzi na depresje choruje coraz więcej nastolatków. Nieleczona może mieć tragiczne...

Jak chronić dziecięce oczy przed słońcem?

▪ ▪ ▪

3202

14.05.2015

Nie tylko skórę, ale również oczy należy chronić przed wpływem promieniowania ultrafioletowego. Jest to szczególnie ważne w przypadku dzieci, które są trzykrotnie bardziej narażone na szkodliwe...

Sport w ciąży – jaka forma aktywności jest dla Ciebie najlepsza?

▪ ▪ ▪

2655

28.04.2015

Aktywność ruchowa w trakcie ciąży wpływa korzystnie na organizm mamy. Dzięki niej może szybciej wrócić do upragnionej sylwetki, ujędrnić skórę, odprężyć się, a także wzmocnić partie...

Nie należy karmić dziecka na siłę

▪ ▪ ▪

3856

10.04.2016

Niezależnie od wieku malucha – nie można zmuszać swojej pociechy do jedzenia. Odmowa spożywania pokarmu zawsze ma swoje podłoże, zaś chwilowy brak apetytu u malca nie powinien martwić rodziców.