2865
Nastoletni pseudokibice
Wśród wielu problemów, z jakimi dorośli muszą zmierzyć się w nastoletnim świecie, są zachowania pseudokibiców. Pseudokibic, określeniem wykreowany przez współczesne media, jest zamiennie nazywany chuliganem. Najczęściej oglądamy go w chuligańskich akcjach na meczach.
Pseudokibice działają przede wszystkim w grupie. To grupa daje siłę, bez względu na cechy indywidualne jej członków. Zachowania chuligańskie są najczęściej odnotowywane właśnie w grupie. Nastolatek, który działa z kolegami, zwykle szuka i potrzebuje ich akceptacji. Okres dojrzewania jest czasem docierania do własnej tożsamości, a grupa daje poczucie przynależności. Mecz jest zawsze świetną okazją dla chuliganów do wyładowania własnej agresji. Wrogiem jest to, co odmienne, czyli drużyna przeciwna, a zwłaszcza jej kibice. Wyzwiska i wulgaryzmy są już niemal standardem. Niestety, działania nie kończą się na tym. Pseudokibice znani są z awantur, przepychanek, bijatyk i demolowania niemal wszystkiego, co spotkają na swojej drodze. Pojedynczy pseudokibic prawdopodobnie nie miałby tyle mocy i agresji, jaka wzbudzana jest wspólnie z kolegami. Drużyna przeciwna i kibice po jej stronie działają jak płachta na byka. Agresja wzrasta bardzo gwałtownie, przez co dochodzi do okaleczeniem, a nawet śmierci.
W obliczu tak dużego zagrożenia trzeba zastanowić się nad możliwością przeciwdziałania. Praca indywidualna niewiele wnosi, chyba że jako nauczyciel czy rodzic pracujemy z konkretnym nastolatkiem. Działania powinny być skierowane w stronę grup. Źródłem największej agresji chuliganów są stadiony sportowe i stamtąd trzeba kierować profilaktyką. Kluczowe znaczenie pełnią w tym kluby sportowe i sami sportowcy. Każdorazowe legitymowanie i rewizja przy wejściu na stadion wydają się być absolutnym minimum.
Dobre rezultaty dają działania w obrębie niwelowania anonimowości chuliganów. Poczucie anonimowości często skutkuje poczuciem bezkarności. Monitoring, a następnie wyciąganie konsekwencji (nierzadko karnych) wobec rozpoznanych osób, przynosi pozytywne efekty.
pedagog Anna Chmielewska
autorka wielu artykułów o tematyce parentingowej
prywatnie mama dwójki dzieci.
Sztuka rozmawiania z dziećmi
▪ ▪ ▪
3115
24.07.2015
Rozmowa to podstawa budowania relacji między rodzicami a dziećmi. Niestety coraz częściej jest ona zastępowana przez tłumaczenie świata lub elektronikę.
Żywa książka
▪ ▪ ▪
5859
25.07.2015
W Poznaniu odbywają się spotkanie z cyklu Żywej Biblioteki. Co to takiego? Na czym polega i w jakich miastach można z niej skorzystać? Na te i na inne pytania znajdziecie odpowiedzi w naszym artykule....
Idealna torba – czyli co powinno znaleźć się w kolonijnym bagażu.
▪ ▪ ▪
3398
12.05.2015
Wyjazd na kolonie wiąże się z trudnią misją jaką jest pakowanie. Przy każdym dłuższym wyjeździe zebranie wszystkich potrzebnych rzeczy stanowi problem. Jeżeli po raz pierwszy pakujecie dziecko...
5 praktycznych sposobów na niejadka
▪ ▪ ▪
2506
06.11.2017
„Uwaga, leci samolot!”, czy też „Kto tu siedzi? Twój miś?” – chyba każdy rodzic przynajmniej raz próbował takich sztuczek podczas karmienia swojego dziecka. Zachęcenie niejadka do zjedzenia...
Rozmowa z córką o pierwszej miesiączce
▪ ▪ ▪
3283
08.12.2014
Jesteś mamą dorastającej córki, a we wspomnieniach masz obraz rozmowy twojej mamy z tobą, gdy sama byłaś dziewczynką? Potrzebowałaś rozmowy o pierwszej miesiączce, a może wcale jej nie było?...
Pamiętajmy o innych
▪ ▪ ▪
2844
19.08.2015
Dzielenie się nie jest łatwe, tym bardziej, gdy nie widzimy w tym nic fajnego. Pomocy innymi i dobrych nawyków możemy się nauczyć. Jednak takie lekcje trzeba zacząć już od najmłodszych lat.