3003

Nastoletni pseudokibice

Wśród wielu problemów, z jakimi dorośli muszą zmierzyć się w nastoletnim świecie, są zachowania pseudokibiców. Pseudokibic, określeniem wykreowany przez współczesne media, jest zamiennie nazywany chuliganem. Najczęściej oglądamy go w chuligańskich akcjach na meczach.

Pseudokibice działają przede wszystkim w grupie. To grupa daje siłę, bez względu na cechy indywidualne jej członków. Zachowania chuligańskie są najczęściej odnotowywane właśnie w grupie. Nastolatek, który działa z kolegami, zwykle szuka i potrzebuje ich akceptacji. Okres dojrzewania jest czasem docierania do własnej tożsamości, a grupa daje poczucie przynależności. Mecz jest zawsze świetną okazją dla chuliganów do wyładowania własnej agresji. Wrogiem jest to, co odmienne, czyli drużyna przeciwna, a zwłaszcza jej kibice. Wyzwiska i wulgaryzmy są już niemal standardem. Niestety, działania nie kończą się na tym. Pseudokibice znani są z awantur, przepychanek, bijatyk i demolowania niemal wszystkiego, co spotkają na swojej drodze. Pojedynczy pseudokibic prawdopodobnie nie miałby tyle mocy i agresji, jaka wzbudzana jest wspólnie z kolegami. Drużyna przeciwna i kibice po jej stronie działają jak płachta na byka. Agresja wzrasta bardzo gwałtownie, przez co dochodzi do okaleczeniem, a nawet śmierci.

W obliczu tak dużego zagrożenia trzeba zastanowić się nad możliwością przeciwdziałania. Praca indywidualna niewiele wnosi, chyba że jako nauczyciel czy rodzic pracujemy z konkretnym nastolatkiem. Działania powinny być skierowane w stronę grup. Źródłem największej agresji chuliganów są stadiony sportowe i stamtąd trzeba kierować profilaktyką. Kluczowe znaczenie pełnią w tym kluby sportowe i sami sportowcy. Każdorazowe legitymowanie i rewizja przy wejściu na stadion wydają się być absolutnym minimum.

Dobre rezultaty dają działania w obrębie niwelowania anonimowości chuliganów. Poczucie anonimowości często skutkuje poczuciem bezkarności. Monitoring, a następnie wyciąganie konsekwencji (nierzadko karnych) wobec rozpoznanych osób, przynosi pozytywne efekty.

pedagog Anna Chmielewska
autorka wielu artykułów o tematyce parentingowej
prywatnie mama dwójki dzieci.

Wychowywanie w pojedynkę – samotna mama, samotny tata

▪ ▪ ▪

2841

07.07.2014

Chyba nie ma grupy przedszkolnej czy klasy szkolnej, w której wszystkie dzieci wychowywałyby się w pełnych rodzinach. Psycholodzy, pedagodzy i nauczyciele wiele uwagi poświęcają dzieciom z rodzin...

Babcia, niania czy żłobek?

▪ ▪ ▪

2550

20.10.2016

Kobiety coraz częściej rezygnują z wydłużonego urlopu macierzyńskiego i decydują się na kontynuowanie kariery zawodowej. Wówczas pojawia się pytanie - kto zajmie się dzieckiem? Zwykle wyjścia...

Pomysły na wielkanocne zabawy

▪ ▪ ▪

4662

14.03.2015

Zbliżające się Święta Wielkiej Nocy to nie tylko długo wyczekiwany czas wiosennych spacerów i odpoczynku na świeżym powietrzu, ale też doskonała okazja do stworzenia unikatowych dekoracji. Zachęć...

Bezpieczny i wygodny leżaczek dla niemowlaka

▪ ▪ ▪

2774

08.04.2017

Gdy nasze dziecko trochę podrośnie i z noworodka przemieni się w niemowlę, zacznie być tak ciekawe świata, że leżenie w łóżeczku nie będzie mu wystarczało. Taki bobas chce uczestniczyć we...

Nauka poprzez zabawę

▪ ▪ ▪

5405

29.11.2015

Słowa Konfucjusza, zapewne znane wszystkim: „Powiedz mi, a zapomnę. Pokaż mi, a zapamiętam. Pozwól mi zrobić, a zrozumiem” idealnie odzwierciedlają postawę dzieci. W momencie kiedy widzimy,...

Legendy polskie - za co powinniśmy je kochać?

▪ ▪ ▪

3846

19.06.2015

Dzieci uwielbiają, gdy rodzice czytają im przed snem. Czasem sięgamy po baśnie, innym razem są to wierszyki. Dlaczego tak rzadko wybieramy legendy? Te, często niedoceniane historię rozbudzają wyobraźnię,...