2900
Nastoletni pseudokibice
Wśród wielu problemów, z jakimi dorośli muszą zmierzyć się w nastoletnim świecie, są zachowania pseudokibiców. Pseudokibic, określeniem wykreowany przez współczesne media, jest zamiennie nazywany chuliganem. Najczęściej oglądamy go w chuligańskich akcjach na meczach.
Pseudokibice działają przede wszystkim w grupie. To grupa daje siłę, bez względu na cechy indywidualne jej członków. Zachowania chuligańskie są najczęściej odnotowywane właśnie w grupie. Nastolatek, który działa z kolegami, zwykle szuka i potrzebuje ich akceptacji. Okres dojrzewania jest czasem docierania do własnej tożsamości, a grupa daje poczucie przynależności. Mecz jest zawsze świetną okazją dla chuliganów do wyładowania własnej agresji. Wrogiem jest to, co odmienne, czyli drużyna przeciwna, a zwłaszcza jej kibice. Wyzwiska i wulgaryzmy są już niemal standardem. Niestety, działania nie kończą się na tym. Pseudokibice znani są z awantur, przepychanek, bijatyk i demolowania niemal wszystkiego, co spotkają na swojej drodze. Pojedynczy pseudokibic prawdopodobnie nie miałby tyle mocy i agresji, jaka wzbudzana jest wspólnie z kolegami. Drużyna przeciwna i kibice po jej stronie działają jak płachta na byka. Agresja wzrasta bardzo gwałtownie, przez co dochodzi do okaleczeniem, a nawet śmierci.
W obliczu tak dużego zagrożenia trzeba zastanowić się nad możliwością przeciwdziałania. Praca indywidualna niewiele wnosi, chyba że jako nauczyciel czy rodzic pracujemy z konkretnym nastolatkiem. Działania powinny być skierowane w stronę grup. Źródłem największej agresji chuliganów są stadiony sportowe i stamtąd trzeba kierować profilaktyką. Kluczowe znaczenie pełnią w tym kluby sportowe i sami sportowcy. Każdorazowe legitymowanie i rewizja przy wejściu na stadion wydają się być absolutnym minimum.
Dobre rezultaty dają działania w obrębie niwelowania anonimowości chuliganów. Poczucie anonimowości często skutkuje poczuciem bezkarności. Monitoring, a następnie wyciąganie konsekwencji (nierzadko karnych) wobec rozpoznanych osób, przynosi pozytywne efekty.
pedagog Anna Chmielewska
autorka wielu artykułów o tematyce parentingowej
prywatnie mama dwójki dzieci.
5 najczęściej zadawanych pytań dotyczących świąt
▪ ▪ ▪
2487
20.12.2017
W trakcie świątecznych przygotowań czasami zastanawiamy się nad pewnymi odwiecznymi tradycjami lub podaniami, których pochodzenie i znaczenie nadal pozostaje dla nas nieznane. Czasami te nietypowe...
Mój pierwszy samochodzik
▪ ▪ ▪
3103
03.09.2015
Wybór pierwszej zabawki dla syna to ważny i wzruszający moment. Co kupić bobasowi? Oczywiście, samochodzik! Byle nie pierwszy lepszy. Nie ulega bowiem wątpliwości, że to, czym bawi się pociecha,...
Cykl ZDROWIE: Kuracje i naturalne leki dla dzieci
▪ ▪ ▪
2444
16.05.2016
Odpowiedzialni opiekunowie powinni dbać o urozmaiconą i pełnowartościową dietę najmłodszych domowników. Jadłospis dziecka musi być bogaty w warzywa i owoce. Z naturalnych składników należy...
Empatia zamiast kar
▪ ▪ ▪
2957
04.07.2015
Dzieci nie potrzebują nieustannego korygowania i modelowania, lecz zrozumienia i współodczuwania ze strony rodziców. W sytuacji, gdy pojawia się konflikt – nie każ malucha za to, że prezentuje...
Hartujemy dziecięcą odporność
▪ ▪ ▪
3139
05.12.2014
Czy dziecięce organizmy rzeczywiście można uodpornić na choroby? Co stosować –produkty apteczne czy naturalne? Kiedy najlepiej jest rozpocząć działania profilaktyczne? Poczytaj o hartowaniu...
Szczepionki skojarzone - czy warto?
▪ ▪ ▪
2726
17.08.2016
Szczepionki to preparaty pochodzenia biologicznego, które zawierają żywe, ale osłabione lub całkowite zabite drobnoustroje chorobotwórcze. Stosuje się je w celu uodpornienia organizmu przed ewentualnym...