2791

Dziecko Harcerzem

Wielu z nas, dorosłych, z nostalgią wspomina przynależenie do harcerstwa w okresie dzieciństwa. To było takie dumne zajęcie, nie tylko sposób na spędzanie czasu wolnego. Chodziło o szkołę życia, o wypracowanie silnych cech charakteru. Może dzisiaj twoje dziecko zapragnie wstąpić w progi harcerstwa…?

Co daje grupa

Harcerstwo jest organizacją, w której dzieci zdobywają i rozwijają umiejętności, w znacznej mierze nawet nie są poruszane w szkole. Wspólne spotkania, a zwłaszcza obozy, przynoszą wiele korzyści praktycznych, jak chociażby sprawne pakowanie plecaka, przygotowywanie nieskomplikowanych posiłków czy umiejętność rozpalania ogniska. Uczestniczenie w życiu harcerskim wyposaża też w wiele innych ciekawych sprawności: odczytywanie mapy, spanie w namiocie czy wykonywanie przeróżnych zadań.

Bycie harcerzem wiąże się również z ćwiczeniem silnego charakteru, z wypracowywaniem w sobie poczucia obowiązkowości, odpowiedzialności i punktualności. Dziecko działa w grupie, uczy się współpracy, organizacji i współdziałania. To dobry sposób na rozwijanie umiejętności interpersonalnych czy przełamywanie własnej nieśmiałości. Grupa, wraz ze swoim charakterystycznym ubiorem, zachowaniami, normami i zasadami, daje silne poczucie przynależności. Dziecko ma szansę zdobyć akceptację, co wzmacnia jego poczucie wartości.

Wstępować w szeregi harcerstwa mogą już dzieci, nawet 5-6-latkowie. Uwzględniane są różne grupy wiekowe, a dla najmłodszych przewidziana jest grupa skrzatów. Najczęściej jednak przygoda z harcerstwem zaczyna się w szkole podstawowej, a na ten etap zarezerwowana jest grupa zuchów. Po 10.roku życia wstępuje się dopiero do drużyny harcerskiej i zostaje pełnoprawnym harcerzem. Odpowiedzialność i funkcje wzrastają wraz z wiekiem – 13.-16.-latkowie nadzorują już pracę swojego zastępu i pomagają drużynowemu. Potem przychodzi czas na drużynę wędrowniczą, a w wieku 18 lat można ubiegać się o miano instruktora harcerskiego (z uprawnieniami odpowiadającymi wychowawcy kolonijnemu).

Zaczynamy od wyboru drużyny. Tutaj kierujemy się miejscem zamieszkania, gdyż spotkania w grupie odbywają się regularnie, zazwyczaj co tydzień. Szukamy więc hufca, czyli miejsca skupiającego wszystkie drużyny na określonym obszarze. Najłatwiej jest, gdy w szkole działa gromada zuchowa lub drużyna harcerska. Wtedy w grupie najczęściej spotykają się dobrze znani rówieśnicy, nierzadko uczęszczający do tej samej klasy szkolnej.

Jeśli Twoje dziecko nie należy jeszcze do harcerstwa, weź je pod uwagę w organizowaniu czasu wolnego. Ponoszone koszty są znikome, a zdobywane umiejętności nie do przeceniania.

pedagog Anna Chmielewska
autorka wielu artykułów o tematyce parentingowej
prywatnie mama dwójki dzieci.

Jak nauczyć dziecko zdrowych nawyków?

▪ ▪ ▪

3050

17.10.2014

Już od pierwszych dni życia płodowego dbasz o swoje dziecko, troszczysz się o jego zdrowie i prawidłowy rozwój. Kiedy się urodzi i dorasta chcesz zapewnić mu poczucie bezpieczeństwa w każdej...

Nastoletnie galerianki

▪ ▪ ▪

5602

07.04.2015

Określenie „galerianki”, jak bardzo nie byłoby to ciekawe pojęcie, oznacza „nieletnie prostytutki”. Ich miejscem działania nie są ulice, a galerie i centra handlowe, stąd więc wywodzi się...

Butelce mówimy do widzenia

▪ ▪ ▪

2885

02.07.2015

Rozstanie z butelką nie jest łatwe i wiąże się z płaczem i sprzeciwem. Nie dość, że takie karmienie jest wygodne dla rodziców, to jeszcze akceptowane przez dzieci. Przywiązują się one do butelki...

Rozwój manualny dziecka

▪ ▪ ▪

3301

22.10.2015

Rozwój manualny dziecka pozwala dziecku na wykonywanie wielu czynności takich jak: rysowanie, malowanie, pisanie, sznurowanie butów czy zapinanie guzików. Do wymienionych czynności dziecko potrzebuje...

Mam na imię … Kleopatra

▪ ▪ ▪

3059

16.06.2015

Wybór dziecięcego imienia to bardzo ciekawy proces. Niektórzy przez wiele dni poszukuj tego odpowiedniego. Inni podejmują decyzję spontanicznie. Jeszcze inni chcą, żeby imię było jak najbardziej...

Infekcje grzybicze głowy

▪ ▪ ▪

3787

27.07.2015

To częste choroby wśród dzieci. Do zarażenia może dojść przez kontakt z inną osobą, jak i zwierzęciem. Nie dość, że zakaźna, to jeszcze długotrwała w leczeniu.