3129
Dziecko Harcerzem

Wielu z nas, dorosłych, z nostalgią wspomina przynależenie do harcerstwa w okresie dzieciństwa. To było takie dumne zajęcie, nie tylko sposób na spędzanie czasu wolnego. Chodziło o szkołę życia, o wypracowanie silnych cech charakteru. Może dzisiaj twoje dziecko zapragnie wstąpić w progi harcerstwa…?
Co daje grupa
Harcerstwo jest organizacją, w której dzieci zdobywają i rozwijają umiejętności, w znacznej mierze nawet nie są poruszane w szkole. Wspólne spotkania, a zwłaszcza obozy, przynoszą wiele korzyści praktycznych, jak chociażby sprawne pakowanie plecaka, przygotowywanie nieskomplikowanych posiłków czy umiejętność rozpalania ogniska. Uczestniczenie w życiu harcerskim wyposaża też w wiele innych ciekawych sprawności: odczytywanie mapy, spanie w namiocie czy wykonywanie przeróżnych zadań.
Bycie harcerzem wiąże się również z ćwiczeniem silnego charakteru, z wypracowywaniem w sobie poczucia obowiązkowości, odpowiedzialności i punktualności. Dziecko działa w grupie, uczy się współpracy, organizacji i współdziałania. To dobry sposób na rozwijanie umiejętności interpersonalnych czy przełamywanie własnej nieśmiałości. Grupa, wraz ze swoim charakterystycznym ubiorem, zachowaniami, normami i zasadami, daje silne poczucie przynależności. Dziecko ma szansę zdobyć akceptację, co wzmacnia jego poczucie wartości.
Kiedy wstąpić do harcerstwaWstępować w szeregi harcerstwa mogą już dzieci, nawet 5-6-latkowie. Uwzględniane są różne grupy wiekowe, a dla najmłodszych przewidziana jest grupa skrzatów. Najczęściej jednak przygoda z harcerstwem zaczyna się w szkole podstawowej, a na ten etap zarezerwowana jest grupa zuchów. Po 10.roku życia wstępuje się dopiero do drużyny harcerskiej i zostaje pełnoprawnym harcerzem. Odpowiedzialność i funkcje wzrastają wraz z wiekiem – 13.-16.-latkowie nadzorują już pracę swojego zastępu i pomagają drużynowemu. Potem przychodzi czas na drużynę wędrowniczą, a w wieku 18 lat można ubiegać się o miano instruktora harcerskiego (z uprawnieniami odpowiadającymi wychowawcy kolonijnemu).
Od czego zacząćZaczynamy od wyboru drużyny. Tutaj kierujemy się miejscem zamieszkania, gdyż spotkania w grupie odbywają się regularnie, zazwyczaj co tydzień. Szukamy więc hufca, czyli miejsca skupiającego wszystkie drużyny na określonym obszarze. Najłatwiej jest, gdy w szkole działa gromada zuchowa lub drużyna harcerska. Wtedy w grupie najczęściej spotykają się dobrze znani rówieśnicy, nierzadko uczęszczający do tej samej klasy szkolnej.
Jeśli Twoje dziecko nie należy jeszcze do harcerstwa, weź je pod uwagę w organizowaniu czasu wolnego. Ponoszone koszty są znikome, a zdobywane umiejętności nie do przeceniania.
pedagog Anna Chmielewska
autorka wielu artykułów o tematyce parentingowej
prywatnie mama dwójki dzieci.
6 reguł podróży z dzieckiem
▪ ▪ ▪
11605
05.09.2014
Wakacyjny wyjazd z małym dzieckiem wielu osobom może kojarzyć się z dużym wyzwaniem, zwłaszcza jeśli do tej pory nie mieli okazji podróżować ze swoją pociechą. Istnieje jednak kilka prostych...
Wilk w sieci
▪ ▪ ▪
3853
26.04.2015
Bajka o czerwonym kapturku jest powszechnie znana. Niemal każde dziecko potrafi ją opowiedzieć. Niestety wilk nie czai się tylko w lesie.
Dubi - personalizowana muzyka dla dzieci
▪ ▪ ▪
3579
27.09.2016
Personalizowana muzyka dla dzieci to nowość na polskim rynku. DUBI to nie tylko beztroska zabawa, ponieważ piosenki mają także walor edukacyjny – m.in. uczą dziecko zwrotów grzecznościowych czy...
Jak pomóc dziecku w nauce języka obcego?
▪ ▪ ▪
2704
01.03.2016
Troska rodziców o dobre wykształcenie dziecka jest w pełni zrozumiała, ponieważ stanowi ona przepustkę do lepszej pracy i barwniejszego życia. Podstawą nowoczesnej edukacji są języki obce i,...
Listopadowy weekend z prehistorią
▪ ▪ ▪
2775
13.11.2014
Ponad 40 hektarów pełnych radości odkrywania przeszłości naszej planety czeka na rodzinnych odkrywców w Krasiejowie. W tym największym w Europie parku tematycznym można stanąć oko w oko z dinozaurem,...
Niewidzialny przyjaciel - gdy dziecko przyjaźni się z kimś, kto nie istnieje
▪ ▪ ▪
4464
07.07.2014
Wyobraźnia dzieci trzy-, czteroletnich jest już naprawdę bogata. To wtedy najczęściej w małych główkach pojawia się ktoś, kogo my, dorośli, nigdy nie zobaczymy. Niewidzialny przyjaciel. Dla...