2922
Bunt dwulatka
Każdy kto ma dzieci słyszał lub na własnej skórze doświadczył zjawiska buntu w różnym okresie jego dorastania. Pierwszym, z którym rodzic musi się zmierzyć to przekroczenie magicznej granicy 2 lat.
To trudny czas zarówno dla rodziców jak i dzieci, ze względu na brak porozumienia. Czym charakteryzuje się ten etap i jak radzić sobie w chwilach histerii?
Bunt dwulatka to nic innego jak kolejny etap w rozwoju dziecka. To czas, kiedy nasz maluch zaczyna dostrzegać swoją odrębność. Próbuje wówczas bardzo dosadnie zaznaczyć swoją obecność, nagminnie używając stwierdzenia: „ja sam”, a jego ulubionym słowem jest „nie!”. Chce decydować o sobie w wielu kwestiach, np. jedzenia czy ubioru, a także samodzielnie wykonywać czynności, w których do tej pory pomagali rodzice. Duży wpływ odgrywa też nauka chodzenia, która ułatwia dzieciom penetrowanie pomieszczeń, odsuwanie krzeseł, wchodzenie na parapet. Każdy sprzeciw ze strony dorosłego, wypowiadane zakazy spotykają się z wybuchem niepohamowanej agresji, krzykiem i histerycznym płaczem. W takich sytuacjach często czujemy się bezradni, jednak ważne jest zachowanie spokoju i równowagi, by pomóc dziecku zrozumieć niektóre zachowania i nauczyć je radzić sobie z negatywnymi emocjami.
Najpierw jednak musimy opanować swoje nerwy, by przypadkiem nie skarcić dziecka klapsem czy krzykiem. Nasza frustracja musi znaleźć ujście – kilka głębokich wdechów, łyk ulubionej herbaty. Starajmy się nie nadużywać słowa „nie”, dać dziecku prawo wyboru: bluzeczka w gwiazdki czy z kotkiem, a także uprzedzać je o planach na najbliższy czas. Nie negujmy chęci samodzielnego ubrania się czy jedzenia swoją łyżeczką. Z pewnością wydłuży to czas wykonywania tej czynności, ale da dziecku poczucie satysfakcji, że zrobiło coś bez pomocy mamy czy taty. Dodatkowo pochwała, przytulenie sprawi, że wspomagamy rozwój naszej pociechy, ograniczając tym samym protesty i agresję.
Redakcja AchTeDzieciaki
Natalia Filipiak
Szkolne gnębienie
▪ ▪ ▪
4238
08.12.2014
Gdy dziecko jest gnębione przez swoich rówieśników, jest to bardzo poważny problem. Nie można dziecka pozostawiać z tym samego, bo może nie znaleźć w sobie wystarczająco dużo siły. Nierozwiązane...
Pierwsze odruchy noworodka
▪ ▪ ▪
3347
07.07.2015
Odruchy u noworodka to wrodzone i automatyczne reakcje potrzebne dziecku po to, by przetrwać. Działanie to przebiega bez uświadomienia, ponieważ to nerwy pobudzają mięśnie przed powiadomieniem mózgu....
Co czeka kobietę po porodzie – o połogu
▪ ▪ ▪
4679
07.07.2014
Po trudach ciąży i porodu kobieta powinna solidnie odpocząć. Niestety jest to dość trudne przy noworodku, który potrzebuje opieki całodobowej. Dodatkowo na zmęczenie i niewyspanie nakłada się...
Wakacje? Nie od odporności
▪ ▪ ▪
2946
15.07.2016
Kiedy z nieba leje się żar, przeziębienie wydaje się odległą perspektywą i majaczy gdzieś hen, na jesienno-zimowym horyzoncie. Niestety infekcja może zaatakować także latem, bo wtedy organizm...
Śniadaniowe zwycięstwo!
▪ ▪ ▪
2887
11.06.2015
Śniadanie to podstawowy posiłek dnia, daje dziecku energię potrzebną do odkrywania świata. Nie jest to tajemnicą dla żadnego rodzica. Niestety dzieci niekoniecznie chcą jeść śniadania. Jak temu...
To be or not to be, czyli jak wspierać dziecko w nauce języka obcego?
▪ ▪ ▪
2742
30.04.2017
W pierwszych latach życia dziecko w sposób naturalny przyswaja nowe informacje. Większość dzieci jest ciekawa otaczającego ich świata oraz pełna entuzjazmu. Warto wykorzystać ten okres w życiu...