5179
Pozytywne strony dysleksji
Dysleksja to trudności w nauce czytania i pisania przy stosowaniu standardowych metod nauczania w sprzyjających warunkach. Uczniowie, którzy posiadają opinię orzekającą to zaburzenie, często czują się gorsi od rówieśników. Zupełnie niepotrzebnie, ponieważ dysleksja ma również swoje dobre strony.
Wydanie diagnozy o dysleksji niesie ze sobą niepokój rodziców, którzy zaczynają myśleć tylko o ograniczeniach czekających na ich dziecko. To tylko mu szkodzi, obniża jego poczucie własnej wartości i powoduje wrażenie niedoskonałości. Rodzice nie zdają sobie sprawy z tego, że dysleksja ma również sporo plusów i w wielu przypadkach sprzyja rozwijaniu wielu zdolności.
Dyslektyk ma wiele pozytywnych cech. Należy do nich myślenie niewerbalne, czyli obrazami, które jest szybsze, głębsze i bardziej wyraziste od werbalnego. Takie dziecko odznacza się również błyskotliwością, inteligencją, wysokim IQ i elokwencją. Jest niezwykle ciekawe świata, który wnikliwie analizuje. Ma także bardzo dobrą intuicję, dzięki czemu potrafi przejrzeć innych i łatwo odczytuje ich intencje. W dzisiejszych czasach jest to niezwykle cenna umiejętność. Dyslektyk z łatwością rozwiązuje różnego rodzaju problemy i szybko potrafi znaleźć punkt wspólny między wieloma różnymi koncepcjami. Przekłada się to na jego predyspozycje zawodowe – w przyszłości osoby z dysleksją są prawdziwymi ekspertami w budownictwie, projektowaniu, biznesie, mechanice, sprzedaży oraz różnego rodzaju inżynierii. Inni natomiast odnajdują się w artystycznych dziedzinach, dzięki których mogą wyrazić siebie i dać upust swojej bujnej wyobraźni. Jest to np. malarstwo, teatr czy muzyka.
Dyslektycy mogą pochwalić się również doskonałą pamięcią. Bez problemu długotrwale przechowują informacje dotyczące różnych wydarzeń, lokalizacji czy twarzy innych. Dzieje się tak dlatego, że postrzegają świat w wielu wymiarach, używając wszystkich zmysłów.
Jakie jeszcze cechy przejawia osoba z dysleksją? Jest przede wszystkim bardzo pracowita, ponieważ dzięki poczuciu bycia gorszym, stara się nadrobić rówieśników w nauce. Przekłada się to też na determinację i upartość w dążeniu do osiągania wyznaczonych przez siebie celów. Dzięki temu takie osoby są też bardziej zdecydowane, wytrzymałe, myślące w realistyczny sposób i odporne na niepowodzenia. Jednocześnie, dyslektycy charakteryzują się niezwykłą empatią, hojnością i dbałością o innych.
Bycie dyslektykiem to nie wyrok. Nie przekreśla to dążenia dziecka do realizacji marzeń i celów. Należy więc wspierać malucha w budowaniu poczucia własnej wartości, która zazwyczaj i tak jest dość niska. Nie powielajmy utartych stereotypów – dyslektycy są tak samo wartościowi, jak inni.
Redakcja portalu AchTeDzieciaki.pl
Aleksandra Lisiecka
Integracja sensoryczna
▪ ▪ ▪
3663
14.04.2015
Integracja sensoryczna jest zdolnością dziecka do porządkowania pojedynczo docierających bodźców w określone funkcje mózgu. Innymi słowy, bodźce zmysłowe są organizowane przez układ nerwowy....
Dziecko jąkające się
▪ ▪ ▪
3004
06.11.2015
Jąkanie się jest nie tylko zaburzeniem logopedycznym, ale ma też silne znamiona emocjonalne. Jąkanie wpływa na całą jakość życia, przede wszystkim na kontakty z najbliższym otoczeniem. Trzeba...
Proste zabawy rozwijające pamięć i spostrzegawczość
▪ ▪ ▪
6462
04.01.2016
O tym, że niezawodna pamięć jest na wagę złota, nie trzeba nikogo przekonywać. Spostrzegawczość i umiejętność trwałego zapamiętywania informacji przydaje się nie tylko w szkole, ale również...
Gdy dziecko pyskuje?
▪ ▪ ▪
4717
23.10.2014
Co robić, gdy dziecko pyskuje i nie przejmuje się napomnieniami innych? To pytanie zadaje sobie wielu rodziców, którzy nie wiedzą jak sobie poradzić z dojrzewaniem dziecka. Problemy wychowawcze z...
Nie bo nie - siła argumentacji
▪ ▪ ▪
6463
29.07.2015
Dzieci pragną zrozumieć otaczający je świat, w czym cały czas pomagają rodzice. Jednak czasem dochodzi do małych rodzinnych konfliktów. Warto wtedy używać racjonalnych argumentów i nie dać...
Co zrobić z nieużywanymi ciuchami?
▪ ▪ ▪
3203
19.07.2015
Kobiety często powtarzają, że nie mają co na siebie włożyć. Z kolei mężczyźni zarzucają im pełne szafy ubrań. I gdzie tu logika?